تادانه

برای پدر تئاتر قزوين
اگر حرف‌های ابراهیم فرخمنش نبود شاید هرگز درس نمی‌خواندم و پایم به تهران کشیده نمی‌شد. معلم تئاترم بود. می‌گفت: درس بخوان. تجربه رفتن به تهران را به دست بیاور. زبان بخوان و ...
بعد که آمدم تهران. باز مدام برمی‌گشتم قزوین و با ديدن گه گاهي اش لذت مي برم که معلم خط سوم راهنمایی‌ام چند سال بعد از سال 1367 شد معلم تئاترم. بعد فهمیدم که او پدر تئاتر قزوین است.
چهار سال قبل فوت کرد. همان وقت در روزنامه انتخاب نوشتم: پدر تئاتر قزوین درگذشت. بعدها فقط حسرت بود و دلتنگی از دیدن مسافرخانه ای که در سبزه میدان پاتوقش بود. غمی آشکار بود از ندیدن گهگاهی‌اش در خیابان های قزوین. از این‌که بنشیند و بگوید دارد خاطرات پنجاه سال فعالیت تئاتری‌اش را می‌نویسد. از این که ... حالا نمی دانم آن نوشته‌هایش کجاست؟ کسی خبر دارد؟ کسی می داند چه سرنوشتی پیدا کرده اند؟
ادامه مطلب
youssef.alikhani[at]yahoo[dot]Com
0 Comments:

Post a Comment

Links to this post:
Create a Link